O bazar de nes

Hibernación

2006-09-06T10:55:00.000+02:00

Cartografiando a guerra do lume

2006-08-10T22:21:00.000+02:00

Teléfono de voluntariado: 900 400 800 | Incendios 085 | Protección Civil 112

Fontes oficiais: Consellería de Medio Rural e novas da Xunta.

Na blogosfera:

>> As sospeitas razoábeis de Calidonia, ou unha posible relación entre lumes e negocio urbanístico.
>> Os incendios forestais en Galicia. Libro de actas das xornadas de novembro do 2005 para analiza-la problemática e buscar solucións.
>> ArdeGaliza.info, Indymedia GZ.
>> As imaxes: O teu monte precisa de ti, Lume Nunca Máis, O lume é o 1º invasor, grupo público en flickr.

Os medios de comunicación convencionais:

>> Na Voz de Galicia: as causas posibles e as lagunas coa lexislación que permiten a recalificación.
>> En Vieiros fan seguemento intensivo: no escáner.
>> Animacións: El País, El Mundo

¿U-la dereita galega responsable?

2006-08-10T16:13:00.000+02:00

O lider fala...
"onde hai gobernos divididos como o famoso tripartito en Cataluña ou o bipartito aquí, é onde hai máis lumes". Fraga dixit.

...e a dirección entende: hai que vende-lo caos. A posta en escena:
>> A comitiva de Rajoy e Feijoo visita un lugar afectado. De repente reavívase un foco e alguén da mesma se apresura a apaga-lo lume. A metáfora queda clara.
>> Crean un "gabinete de crise autónomo" en cada un dos seus concellos: o alcalde, concellal de medio natural e os xefe da policía e protección civil. Nada de integrarse na axuda da Federación de Concellos nin oir falar da Xunta. Hai que vender descoordinación.

Chega o verdadeiro cortocircuito. Brota a culpa, o pecado:
"Nosotros, con el Prestige teníamos montado un gabinete de crisis a las 48 horas", oio dicir a Rajoy na TVG.

As bases tamén entenden:
[SMS1]El bipartito gallego descabezo el Servicio de Incendios de Fraga,les acuso de beneficiarse de los incendios.Resultado 4 muertos,40000 Has quemadas en 4 dias y lo que falta ¿Donde estan nunca mais y el resto de la manifestacion? pasalo[/SMS1]
[SMS2]En la crisis del chapapote cero muertos y a dia de hoy las playas de galicia las mas limpias de ESPAÑA. Con los incendios de este verano 3 muertos y los daños medioambientales duraran varias decadas.¿Donde estan los del NUNCA MAIS? Dimision de ZP, Narbona y Touriño. PASALO[/SMS2]

Señor Feijoo, por favor, apareza. Faga ver de novo a dereita responsable que asomaba pola porta no arranque da discusión do estatuto (unha reunión BNG-PP hai 3 anos era impensable, alomenos que quixeran tirarse dos pelos).

Entendo o xogo da política. Goberno-oposición. Pero hai límites. Eses límites son os que separan os partidos responsables dos irresponsables, os partidos que buscan a confianza da poboación e os que buscan a súa sumisión.

Galiza precisa de partidos que busquen da confianza dos seus cidadáns. Non que nos avasallen outros 16 anos.

De volta (temporalmente)

2006-08-10T16:11:00.000+02:00

Debido ós problemas técnicos que está tendo Blogaliza volvo temporalmente a blogger, para radia-la desfeito do lume en Galicia. Colocar espellos que nos axuden a entende-lo que ocorre.

Migración a Blogaliza... is in!

2006-06-06T21:19:00.000+02:00

Hoxe mesmo acabei de correxir tódalas entradas deste blog no novo. Agora a mudanza é total:

http://obazardenes.blogaliza.org

O novo bazar está totalmente equipado: etiquetas para os temas, unha ferramenta de xestión de nivel... gran cambio! Agora só me falta "limparlle a cara", poñelo bonito. Pero isto para o verán, logo dos exames. Porque os estudantes non nos reximos polo calendario gregoriano común. E o verán comeza para nós o día despois do último exame. Sexa cando sexa.

Espero vervos polo novo bazar!

Boiro, infraestruturas e turismo

2006-05-30T17:57:00.000+02:00

Boiro, infraestruturas e turismo.

Así empeza o cambio de bazar. Na nova reforma empezo cun artigo sobre o turismo e o desenvolvemento na comarca do Barbanza. Espero vos agrade.

De momento estou aínda coas reformas e coa migración, pero xa ahi melloras con respecto á precaria plataforma que tiña actualmente.

Xa sabedes, nova mudanza no bazar, a partir de agora podedes atoparme en: http://obazardenes.blogaliza.org

Espero vervos por alí!

A Xunta e a bolsa de aluguer

2006-05-29T13:35:00.000+02:00

Aparece hoxe, na voz de Galicia, un artigo sobre a bolsa de aluguer da Xunta. Sobre cómo a primeira bolsa que xurdiu por iniciativa do PP (boa cousa, hai que darlle aquí a razón ó vello) só fixo aumenta-los prezos do aluguer pois non se controlaban os arrendamentos (pero mal implantada, quizá ás presas).

O actual goberno, logo de repensa-las condicións da bolsa, volve a ofertala con novas condicións que pretenden controla-lo prezo e evita-los fraudes.

A nova: O final da bolsa de aluguer frea a escalada de prezos en Galicia.

Dúas da vivenda

2006-05-25T21:12:00.000+02:00

A primeira. unha columna do diario 20 minutos: A idade según os bancos.

E outra. un microrrelato de Seve García: a casa, o especulador e o concello.

Hoxe nada de novas, actualidade ou similares. Só realismo máxico.

A toda costa

2006-05-23T15:20:00.000+02:00

Nos últimos tempos estamos vendo unha progresiva marbellización da costa galega. Plans urbanísticos desmesurados, construcións a pé de costa, etc

Para chamar a atención sobre esta problemática e xerar debate en torno á edificabilidade da costa e o acceso á vivenda, na rede arredemo empézase a move-la xente. A idea consiste en crear debate e denuncia-la situación actual. Ámbalas dúas cousas deben ir da man. Non olvidemos o que pasou coas últimas "sentadas por una vivienda digna": desmovilización por non ter un claro obxectivo.

Co gallo das eleccións municipais do 2007 é un bo momento para realiza-la campaña, xa que os concellos teñen moito que dicir ó respecto. Démoslle contido pois!

Os primeiros pasos:
-- artellar un mini-discurso co que ir "en campaña".
-- creación dun grupo público en Flickr para subir fotos-denuncia.
-- creación dun logo "A TODA COSTA" para publicitar nos blogs e outras webs a campaña.
-- outras obras audiovisuais estilo microfundismos de ACC. Microfundismo "feísmo", etc

Día de reflexión: a ironía Miralles

2006-05-22T23:20:00.000+02:00

Hoxe é día de reflexión na Universidade de Vigo. Mañán son as eleccións a reitor.

Eu apliqueime o conto e estiven reflexionando sobre "ésta, nuestra universidad". E como elemento de modernidade para mostrarvos escollín o edificio Miralles, sito no campus universitario das Lagoas-Marcosende. 450 millóns de pesetas ben invertidos. Boa mostra de cómo os reitores e o seu equipo de goberno invirten coidadosamente os cartos das nosas baratas matrículas.

Non vou facer aquí apoloxía de ningún candidato, pois estou seguro que gañe quen gañe mañán governará esta nosa universidade con sentido común e boa maña. Déixovos cunha serie de fotos que fixen do grandioso e premiado edificio:

(acceso á serie completa)

A cultura circula en Boiro

2006-05-22T16:40:00.000+02:00

A cultura circula. Non reside en cidade algunha. Pertence a un país: Imaxinario, soterrado.

Esta semana asistín en Boiro ó espectáculo Tentacular da Cultura Circula.

A montaxe residía nunha mezcolanza de circo: malabares, acróbatas, mimo; audiovisual: microfundismos de Control Z; monólogos: Quico Cadaval, Carlos Meixide -non sei si chamarlle monólogo á súa "actuación"-; e risas sen parar: Teatro Trévere (o domador da faneca brava e outros varios) e Mofa e Befa (coa montaxe Os Romeros de Hondarribia). Todo elo aderezado por unha banda fabulosa (a Banda Baliza) e outras actuacións musicais: Mónica de Nut. (ver programa completo).

A montaxe é espectacular e non podo máis que falar ben dela: unha idea atrevida e levada a bo porto. Variedade. Diversidade. Identidade por suposto. Cun nexo común (o mar) varios artistas integran unha gran obra, demostrando que é posible facer cousas fóra do star system do espectáculo. Pode que sexa hora de que os artistas volvan a gañarse os cuartos traballando, de xira en xira. Polo que eu vin en Boiro a xente responde e gusta deste tipo de obras.

Apocalípticos ...

2006-05-18T22:10:00.000+02:00

Xa o dicía Umberto Eco. Hainos apocalípticos e hainos integrados. Como non pode ser doutro xeito nesto das novas tecnoloxías ocorre o mesmo: redes P2P... piratería! - videoxogos... pornografía, destrución!

Velaquí algúns retazos dos apocalípticos...

Sobre as novelas

"The free access which many young people have to romances, novels, and plays has poisoned the mind and corrupted the morals of many a promising youth; and prevented others from improving their minds in useful knowledge. Parents take care to feed their children with wholesome diet; and yet how unconcerned about the provision for the mind, whether they are furnished with salutary food, or with trash, chaff, or poison?"

- Reverend Enos Hitchcock, Memoirs of the Bloomsgrove Family, 1790

Sobre as películas

"This new form of entertainment has gone far to blast maidenhood ... Depraved adults with candies and pennies beguile children with the inevitable result. The Society has prosecuted many for leading girls astray through these picture shows, but GOD alone knows how many are leading dissolute lives begun at the 'moving pictures.'"

- The Annual Report of the New York Society for the Prevention of Cruelty to Children, 1909

Sobre os videoxogos

"The disturbing material in Grand Theft Auto and other games like it is stealing the innocence of our children and it's making the difficult job of being a parent even harder ... I believe that the ability of our children to access pornographic and outrageously violent material on video games rated for adults is spiraling out of control."

- US senator Hillary Rodham Clinton, 2005

(máis apocalípticos neste artigo da Wired de abril)

... e integrados

2006-05-18T21:57:00.000+02:00

E fronte ós apocalípticos estamos os integrados. Compartir é bo, as redes P2P facilitan a distribución, bla, bla, ...

Mais non hai mellor apoloxía dos integrados que ésta: Bob Dylan en The Times, They are changin.

(na foto aparece con Joan Baez na Marcha polos Dereitos Civís en Washington, D.C, 1963)

The Times, They are changin

Come gather 'round people
Wherever you roam
And admit that the waters
Around you have grown
And accept it that soon
You'll be drenched to the bone.
If your time to you
Is worth savin'
Then you better start swimmin'
Or you'll sink like a stone
For the times they are a-changin'.

Come writers and critics
Who prophesize with your pen
And keep your eyes wide
The chance won't come again
And don't speak too soon
For the wheel's still in spin
And there's no tellin' who
That it's namin'.
For the loser now
Will be later to win
For the times they are a-changin'.

...

A constitución española e o software libre

2006-05-17T12:32:00.000+02:00

Hoxe, no xornal estatal El País, sae un artigo de Esteban González Pons relativo ó software libre e á constitución española. Conclué que a constitución é pro-software libre. Os eixos de razoamento son os habituais:

1. A obligada neutralidade do estado en relación cos seus cidadáns: a relación estado-cidadán non pode estar marcada pola dependencia de uso dun PRODUTO ESPECÍFICO de software.

2. A privacidade e seguridade dos nosos datos: derivadas de non ter acceso ó código fonte, non se pode asegurar que non existan erros inconscientes ou erros conscientes que permitan acceder a outras persoas ós nosos datos privados: declaración da renda, datos seguridade social, etc

3. A eficiencia no uso dos recursos. A mellor maneira de obter software seguro e fiable é desenvolvelo según unha filosofía aberta.

4. A independencia do estado con respecto ás empresas que lle dan servizo: cos sistemas cerrados, os estados están a merced da compañía proveedora. Non se pode asegurar que non existan puntos de acceso ó programa dende fóra do sistema (obsérvese a crise do petróleo en Bolivia no golpe de estado contra Chávez).

O artigo non di nada novo en sí mesmo. Simplemente é reseñable polo contexto:

> A plataforma: o maior periódico de tirada nacional.
> O defensor: Esteban González Pons, Conselleiro da Presidencia da Generalitat Valenciana e promotor e ex-Presidente da Comisión de Internet do Senado.

Ó fin e ó cabo comunicar é seducir, conquistar. E aínda hoxe consiste máis en facelo non con argumentos, senón coa gramática cultural. Así, o noso traballo debe ser facer presión -lobby- : obligar ós nosos representantes a que defendan o que nós cremos. Traballemos nese sentido.

Microsoft re-deseña o i-Pod

2006-05-13T19:12:00.000+02:00

Un vídeo onde se ve cómo Microsoft (re)deseñaría o envoltorio do (microsoft) i-Pod (2005). Retranca en estado puro. Pódese concluir que o fixo un galego. Si xa se dicía polo ciberespazo .. non hai mellor terapia que a risa.

NOTA: para velo a toda pantalla visita a páxina fonte en You Tube.

¿Qué é para ti o galego?

2006-05-13T17:08:00.000+02:00

Co gallo do día das letras galegas -que tamén é o día de internet- no xornal Vieiros, lanzouse un reto á rede. Defini-lo galego a través de fotografías: o galego no espello.

As propostas deben evita-los tópicos. Hai que facer un esforzo e encherse de imaxinación, pois:

"Non queremos rosalías. Non queremos castelaos. A dificultade da proposta é que deberedes evitar unha serie de tópicos tabú. As fotografías non poderán incluír nin retratos de autores ou xente da cultura, nin bandeiras, nin, libros, nin letras, nin bibliotecas, nin imaxes de xornais impresos"

Xa sabedes pois. A pensar un chisco na metáfora adecuada para a nosa lingua materna. Logo, sacade o voso ollo tecnolóxico e fotografádea. Imprimídea en pequenos anacos de silicio. O mesmo esforzo pagará a pena.

NOTA1: a iniciativa encádrase noutra de promovida pola consellería de innovación e industria da Xunta: + internet, +galego, + futuro
NOTA2: a foto é unha das presentadas a concurso, autor: o ghaio

En 3 anos, 3 días

2006-05-12T23:53:00.000+02:00

"O valor das cousas nao está no tempo que elas duran, mas na intensidade com que acontecen.
Por isso, existem momentos inesquecíveis, coisas inesplicáveis e pessoas imcomparábeis"
FERNANDO PESSOA

A aprendizaxe (e o software)

2006-05-05T16:44:00.000+02:00

Hai uns días reencontreime de novo cun par de artigos moi interesantes, e cunha páxina -La web de JM- que levaba tempo sin visitar.

>> De volta ás bases
>> Aprende a programar en 10 años

Ambos teñen que ver cos procesos de desenvolvemento de software e coa aprendizaxe. Fíxome reflexionar sobre a relación universidade-empresa: ¿qué debemos aprender ou qué nos deben ensinar? Eu quédome co seguinte...

Si quieres enseñar a alguien alguna cosa bien, debes empezar en los niveles más bajos. Como en "Karate Kid". Limpiar, Encerar. Limpiar, Encerar. Haz esto durante tres semanas. Después, tumbar a otros karatekas es fácil.

(artigo orixinal, tradución ó español)

Coda para programadores: ALGORITMO DE SHEMIEL O PINTOR

Shemiel consiguió un trabajo como pintor de calles, pintando la línea discontinua de las carreteras. El primer día cogió su cubo de pintura y acabó 300 yardas de carretera. "¡Eso está realmente bien!" le dijo su jefe. "Eres un trabajador muy rápido" y le dio una propina.

El día siguiente, sólo consiguió hacer 150 yardas. "Bueno, no ha estado tan bien como ayer pero todavía eres un trabajador rápido. 150 yardas es una cantidad muy respetable". Y le pagó una pequeña propina.

Al día siguiente, Shemiel completó 30 yardas de carretera. "¡Sólo 30 yardas!" le gritó su jefe. "¡Esto es inaceptable!. El primer día hiciste 10 veces más distancia ¿Qué está pasando aquí?"

"No puedo hacerlo mejor", dijo Juanito, "cada día estoy más y más lejos del bote de pintura."

Eppur, si mouve...

2006-05-05T16:37:00.000+02:00

Galileo foi un gran físico/filósofo (recordade a separación exigua que existían entre as dúas ciencias agora ben diferenciadas). Un dos seus logros máis célebres foi argumentar definitivamente as tesis heliocentristas do universo, principalmente que a terra se movía, e para máis inri facíao ó redor do sol.

Por divulgar estas ideas foi requerido en Roma pola Inquisición. Tras un longo e agotador interrogatorio, o 22 de xuño de 1633, admiteu o seu "erro" e negou que o Sol fose o centro do universo e a Terra xirase en torno ó seu eixo e ó redor do Sol.

Eppur, si mouve....

Supoño que Galileo non era irresponsable (na medida en que non dicía cousas por dicir, senón que si defendía esa tese era porque tiña datos fiables). Pero tampouco se sentía un mártir. Unha confesión así daríalle a oportunidade de saír e seguir traballando nas súas teorías, sen dúbida. Sendo asçi, refórzase a idea de que ó sair do xuízo obligado pola inquisición a desmentir o movemento da terra, fíxoo mascullando... "y sin embargo, se mueve..."

Ben. Hai un tempo comentaba a noticia saída en tódolos medios de comunicación: ¿persoas
detidas por descargar de internet películas, música e porno?.

Mais agora parece que non era para tanto, que se sobreseen os casos e a xustiza incluso se plantexa demandar ós demandantes por calumnias... (visto en código cero).

Como defendíamos nos medios; cidadáns... e sen embargo, móvese.

Grândola, vila morena

2006-04-25T23:42:00.000+02:00

Grândola, vila morena
Terra da fraternidade,
O povo é quem mais ordena
Dentro de ti, ó cidade.

Dentro de ti, ó cidade
O povo é quem mais ordena,
Terra da fraternidade
Grândola, vila morena.

Em cada esquina um amigo
Em cada rosto igualdade,
Grândola, vila morena
Terra da fraternidade.

Terra da fraternidade
Grândola, vila morena
Em cada rosto igualdade
O povo é quem mais ordena.

À sombra duma azinheira
Que já não sabia a idade
Jurei ter por companheira
Grândola a tua vontade.

Grândola a tua vontade
Jurei ter por companheira,
À sombra duma azinheira
Que já não sabia a idade.

Hai cancións que son símbolos. Ésta -de José Zeca Afonso- pertence a toda unha xeración de cravos nos fusís. A da Revolución dos Cravos.

Podes oíla aquí... (visto en Chuza.org)

Software como servizo

2006-04-24T18:09:00.000+02:00

Leo en barrapunto unha pregunta lanzada á comunidade...

SaaS (Software as a Service) se está convirtiendo en una realidad y una amenaza para las grandes empresas de software tradicional (Microsoft, Oracle, SAP). ¿Cómo creéis que va a reaccionar el mercado español ante esta nueva forma de negocio? ¿Podría solucionar el retraso historico de la PYME española con respecto a la adaptacion de nuevas tecnologías? Y el software libre, ¿será este modelo una posible salida para programas creados con herramientas libres?

Pode que non esté tan lonxe os tempos da metáfora da que falaba hai un tempo.... a do pozo e a traída.

Tecnoloxía e terrorismo: o verdadeiro problema

2006-04-23T23:20:00.000+02:00

Copio e pego de microsiervos... (demasiado bo como para non comentalo aquí).

Google Earth non é o problema; o verdadeiro problema é a dispoñibilidade de misís de corto alcance no mercado negro.

... Bruce Schneier, experto en seguridade e tecnoloxía,
respondendo a un «experto en seguridade» asustadizo respecto ó potencial terrorista de Google Earth
para localizar con precisión... estadios de fútbol

Wired en GZ

2006-04-20T16:48:00.000+02:00

Non se pode dicir que me fose sinxelo atopala. Máis ben todo o contrario, tiven que viaxar ata Barcelona para poder tela nas miñas mans. Por suposto, non viaxei con ese gallo, mais unha vez alí non podía desaproveitar a oportunidade.

Logo de buscala durante alguns meses (pasaban edicións e seguía sen encontrala) en librerías e quioscos de Compostela, Vigo e outros lugares "de provincias" que dirían... non dei con ela. "Se nos ha acabado" dicíanme os máis atrevidos. Xa. Por cortesía calaba. Era estrano que a principios de mes xa non a tiveran. Xa sabía onde non debería buscar de novo.

Encontrala convertiuse nun reto. Agora non me movía a simple curiosidade de ler a famosa revista, senón un instinto atávico. Conseguir o que un se propón: comprar a Wired en Galicia. Non o conseguín e vencín á tentación de comprala nun sitio alleo. E agora pregúntome... ¿é posible comprala en GZ?

Ahí queda o reto.

Miró e Google

2006-04-20T13:13:00.000+02:00

Google esperta cunha nova cara: a que lle pintaría Joan Miró.

No día de hoxe -20 de abril- cúmplense 113 anos do seu nacemento, e ó parecer, a compañía norteamericana tivo a ben facerlle unha homenaxe.

Retratos de Miró na Art Gallery. Máis Miró en DeUgarte.

Galeano: a acción

2006-04-11T19:07:00.000+02:00

Son cousas pequenas.

Non acaban coa pobreza, non nos sacan do subdesenvolvemento, non socializan os medios de produción e de troco, non expropian as covas de Alí Babá.

Pero quizáis desencadeen a alegría de facer, e a traduzan en actos.

Ó fin e ó cabo, actuar sobre a realidade e cambiala, aínda que sexa un pouquiño, é a única maneira de probar que a realidade é transformable.

Eduardo Galeano

Galeano: a auga

2006-04-11T18:47:00.000+02:00

Transcribo dúas historias escritas por Galeano no libro Bocas del tiempo...

EL AGUA

Al principio de los tiempos, la hormiga no tenía la cintura finita. Lo dice el Génesis, según la versión que anda en boca en boca en la costa colombiana del Pacífico: la hormiga era redonda y estaba toda llena de agua.

Pero Dios se había olvidado de mojar el mundo. Cuando se dió cuenta de su distracción, le pidió ayuda. Y la hormiga se negó.

Entonces, los dedos de Dios le estrujaron la panza.
Y así nacieron los siete mares y todos los ríos.

LOS DUEÑOS DEL AGUA

Hay empresas que son como esa hormiga pero mucho más grandes.

Al fin del siglo veinte, la guerra del agua estalló en Cochabamba. Cuando la empresa estadounidense Bechtel triplicó la tarifa de un día para el otro, las comunidades indígenas marcharon desde los valles y bloquearon Cochabamba, y también la ciudad se rebeló y se alzaron barricadas y ardieron las facturas del agua, en una gran hoguera, en la Plaza de Armas.

El gobierno de Bolivia contestó a balazos, como es habitual. Hubo estado de sitio, muertos y presos, pero la pueblada continuó, imparable, día tras día, noche tras noche, durante dos meses, hasta que en la embestida final los cochabambinos desprivatizaron el agua y recuperaron el riego de sus cuerpos y de sus sembradíos.

En la ciudad de La Paz, en cambio, las protestas no impidieron que se adueñara del agua la empresa francesa Suez. La tarifa se fue a las nubes, y casi nadie pudo pagar la cuenta. Por qué será, se preguntaron los expertos europeos y los gobernantes nacionales. Estaba claro: por atraso cultural. Los bolivianos pobres, que son casi todos, ignoran que deben bañarse una vez al día, como es costumbre en Europa desde hace quince minutos, y también ignoran que deben lavar el auto que no tienen.

Bocas del tiempo, Eduardo Galeano

Descargas, enlaces publicidade e detencións

2006-04-09T21:13:00.000+02:00

Aínda que tarde non podo máis que facerme eco da noticia destes días...

¿persoas detidas por descargar de internet películas, música e porno? ¿quen se cree a estas alturas tal película?

por certo, chámame especial a atención o que se centran os medios neste dato:

Las páginas web contra las que se ha dirigido la operación han recibido 615.000.000 visitas y proporcionaban a sus administradores ingresos medios anuales de 900.000 euros derivados de la publicidad y los enlaces contratados por otras empresas, sobre todo de casinos virtuales, contenidos pornográficos de pago o tiendas 'on line' de productos informáticos.

pregúntome... ¿é ilegal ganar cartos coa publicidade?

Ahí van uns enlaces. DEIXEMOS AS COUSAS CLARAS.

:: Asociación de Internautas:
--- a noticia
--- a policía e a alarma social
--- máis policía (con nota de prensa)
--- Google e os enlaces

:: David Bravo:
--- a noticia
--- relacionando noticias
--- mentiras e medios: ética periodística

and last, but not the least... Cortell en estado puro

Responsabilidade Social

2006-04-07T00:10:00.000+02:00

Hoxe, un diálogo da película... El indomable Will Hunting.

Will: "¿Por qué cree que debería trabajar para la Agencia de Seguridad Nacional?
Agente: Bueno, estarías trabajando con lo último. Tecnología punta que no puede verse en otra parte porque está clasificada. Las supercuerdas, matemáticas del caos, algoritmos avanzados.

Will: ¿Descifrar códigos?
Agente: Es una pequeña parte de lo que hacemos.

Will:Bah! vamos, eso es lo que hacen ustedes, controlan el 80% de los trabajos de inteligencia. Tienen 7 veces más presupuesto que la CIA.
Agente: No nos gusta fanfarronear Will, pero tienes razón. Pero tal como yo lo veo la cuestión no es por qué deberías trabajar para nosotros. La cuestión es por qué no.

Will: ¿Por qué no debería trabajar para ustedes?. Pregunta difícil, pero intentaré responderla...
ler máis...

Neutralidade tecnolóxica

2006-04-03T13:13:00.000+02:00

"La tecnología no es buena ni mala. Tampoco neutral."
Melvin Kranzberg

¿Qué supón a neutralidade no mundo do software? Dende logo non elexir entre unha compañía ou outra por lei. Dacordo ata este punto. ¿Mais, enténdeno así os nosos gobernantes/xestores?

Non o creo. Unha lei que regule o uso do software libre na administración non impide a ningunha empresa poder acceder ó concurso público. Todo o contrario, facilita o acceso e mellora a usabilidade do usuario. Non poder acceder a certos contidos como usuario por non usar software, digamos de Macromedia ou Microsoft non me parece nada neutral por parte do estado.

Con esta perspectiva, nace o Observatorio de Neutralidade Tecnolóxica. Pretende ser un lugar onde visualizar o conflito: pór as nosas denuncias de incumplimento de neutralidade.

A neutralidade tecnolóxica non se debe convertir en ineptitude tecnolóxica. Non o olvidemos, hoxe en día ser neutral significa ser accesible, usable e interoperable. Éste é o camiño que se debe andar: o dos estándares.

Sobre a neutralidade tecnolóxica:

>> Diario de sesións do Senado: [en PDF] Comisión da Sociedade da Información e o Coñecemento. Presidencia do Excmo Sr. D. Jordi Guillot Miravet. Celebrada o martes, 19 de Abril de 2005.

>> Recursos sobre neutralidade tecnolóxica en Derecho Internet:

>> e mentres tanto o mundo xira ó revés:
-- os avións de Gran Bretaña
-- ¿O pentágono e a NSA usan Linux?
-- O Departamento de Seguridade interna dos EUA demostra que o software libre ten menor índice de erros

Internet: o pozo e a traída

2006-03-31T15:12:00.000+02:00

Cando aínda eramos uns críos -hai uns 20 ou 30 anos- en Galicia, o normal era ter un pozo, un depósito de auga na casa.

O seu obxectivo era asegurar o abastecemento. Por aquel entón, aínda non funcionaban de todo ben (si tíñamos a sorte de que as había) as redes municipais de abastecemento de auga. Por iso, facía falta unha fonte de suministro segura.

Co tempo, as redes foron chegando e o abastecemento xa era fiable: non tiña cortes tan habituais e a auga chegaba fluida. Ós poucos, fomos adquirindo confianza no suministro e pasamos do uso da auga do pozo a usar a auga da traída. Agora, é raro ver unha casa cun depósito de agua. E a case ninguén se lle ocorre construir unha que o posúa.

Tal analoxía sérveme hoxe para reflexionar sobre o software e internet. Internet tamén é unha rede (de datos fronte á rede de agua anterior). E o software é a súa auga. Para abastecernos precisamos de pozos de información: os discos duros.

A día de hoxe é preciso ter todo o software (sistema operativo, programas ofimáticos, edición de gráficos, etc) na nosa computadora. Para asegurar o servizo debemos telo na nosa computadora. Mais non parece ilusorio pensar que nun futuro próximo poidamos prescindir del xa que todo o que precisemos se encontrará a golpe de ratón, na rede. Á nosa disposición.

Para que isto ocorra, sen dúbida, é preciso que se den alomenos dous condicionantes:

1) garantir a fiabilidade da rede (ancho de banda, mellora do servizo, etc), xa que non usaríamos a auga da traída se non tivésemos unha fonte de suministro segura.

2) fomentar o uso de estándares abertos, permitindo a interoperabilidade entre distintos sistemas e mellorando a experiencia do usuario: un punto de inflexión, a madurez da tecnoloxía informática.

Pode que para entón, non teñamos pozos de software senón que usemos o da traída.

¿Existe a esquerda en España?

2006-03-28T12:43:00.000+02:00

"Por tanto, es preciso desterrar algunos tópicos y malentendidos, deliberados o no, acerca de la propiedad intelectual. A saber, esta forma de propiedad no constituye un obstáculo para la libre circulación y el desarrollo de las ideas y de las creaciones; todo lo contrario, la especial protección que brinda la propiedad intelectual no se puede confundir con un impuesto o tributo que grava y perjudica el desarrollo económico, social y cultural, sino como incentivo para seguir creando riqueza y cultura al servicio de la sociedad y del individuo."

Gaspar Llamazares, portavoz do Grupo Parlamentario de Esquerda unida, explicando o seu voto positivo ó proxecto de Lei de Propiedade Intelectual (LPI). Diario de Sesións do Congreso dos Diputados.

(fonte: Kriptópolis)

A madurez da tecnoloxía informática (e III)

2006-03-10T16:37:00.000+01:00

(ler anterior ...)

OS RETOS ACTUAIS E AS PERSPECTIVAS DE FUTURO
A día de hoxe parece claro que a mellor maneira de obter un software fiable e de calidade é a de traballar según o modelo da academia. O debate xa non parece ser academia VS monasterio.

Non cando por doquier observamos cómo as administracións e empresas migran a aplicacións abertas. Non é unha elección trivial que países enteiros -como Alemania, Venezuela- opten xa por estes produtos, nin cando o maior banco mundial corre os seus sistemas sobre aplicacións abertas. O último Congreso Internacional de Software Libre de Málaga di moito nese sentido, xa que conseguiu reunir a administracións, empresas e á comunidade en torno a unha mesma pregunta: Os retos actuais do Software Libre. É máis, atrevereime a dicir que a pregunta formulada era realmente... os retos actuais do mundo do Software. É de especial interese o caso das empresas desenvolvedoras de software propietario presentes. Según dixeron, cada vez máis, os seus produtos tenden a ser abertos "porque así no lo piden os usuarios".

En resumo, a conclusión que se puido obter das numerosas conferencias foi que os retos do desenvolvemento de software na actualidade -acusados por anos de uso de software propietario- céntrase agora en profundizar no que podemos considerar a proba de madurez da tecnoloxía informática: a estandarización e accesibilidade.

A madurez da tecnoloxía informática (II)

2006-03-10T16:28:00.000+01:00

(ler anterior ...)

A ACADEMIA E O MONASTERIO
No eido da produción de software, podemos distinguir dous modelos de desenvolvemento contrapostos: o modelo da academia, onde todo o mundo pode acceder ó código fonte do programa -as instruccións que se executan co mesmo- e así correxilo, mellorarlo, estudialo, etc... obtemos deste xeito de traballar un modelo parecido ó científico, ó académico, o que fai avanzar a física ou a bioloxía. Neste modelo, o desenvolvemento, depuración e mantemento do software faise de maneira distribuida por toda a comunidade. Desta clase considérase o Software Libre ou Free Software.

No lado oposto, referirémonos ó modelo do monasterio. Aquí, a produción de software realízase de maneira centralizada por un axente interesado no mesmo (empresa, administración, asociación, ...). En contraposición co modelo da academia, neste outro non se permite o acceso ó código. Calquera mellora, modificación ou corrección de erros débea realizar o axente que a desenvolveu. Así pois, o desenvolvemento, depuración e mantemento do software realízase de xeito centralizado. Desta clase considérase o Software Propietario.

(ler seguinte ...)

A madurez da tecnoloxía informática (I)

2006-03-09T22:49:00.000+01:00

A TECNOLOXÍA COMO MAXIA
Nun célebre escrito de Umberto Eco (El mago y el científico), téndese o paralelismo entre a maxia na idade obscura e a tecnoloxía na sociedade moderna. Tal afirmación esconde

a presunción de que se pode pasar de golpe dunha causa a un efecto por cortocircuito, ignorando os pasos intermedios.

O que pedimos da tecnoloxía, é que sexa transparente. Que se adecúe ás nosas necesidades e nos facilite a realización de certas tarefas, aumentando deste xeito o noso nivel de benestar. Non comprendela, senón utilizala.

Así, chegamos ó primeiro dos retos dunha tecnoloxía: a fiabilidade. Que funcione como lle pedimos sin importar a caixa negra dos pasos intermedios. De igual modo ocurre coa informática e, máis concretamente, cos programas que usamos, o software.

No campo do software, nembargantes, debido ó recurso estratéxico que manexa -a información- a fiabilidade faise crítica, engadindo ademáis outro requisito indispensable: a seguridade da información. Por un lado desexamos que o contido non sexa accesible por quen non desexemos, asegurar a integridade, etc. Por outro, minimizar os posibles erros do programa -os bugs- que poden permitir a outros colarse no noso sistema e acceder ós datos.

(ler seguinte ...)

De Google, hackers e piscinas

2006-03-05T20:45:00.000+01:00

A raíz dunha reportaxe da revista Time agora publicada polo grupo Vocento en España, vemos unhas curiosas fotos das oficinas de Google.

A reportaxe en sí non dí nada novo. Parece que só é un lavado de cara logo da polémica da censura en China e as numerosas críticas na blogosfera. Alomenos é curioso que o seu socio Time-Warner (co que en Decembro chegou a un sustancioso acordo), sexa propietario da revista Time. Mais non me quero parar nestas disquisicións. Simplemente observade de novo as fotos.

O que máis me chamou á atención foron os espazos habilitados para a distración dos seus empleados: piscina, billares, canchas de volei, masaxes ... nun principio un pode pensar que isto só é unha excentricidade: ¿qué interés pode ter Google en que os seus empleados se distraian nas horas de traballo?

Pois o máximo: é a mellor forma de aproveitar o tempo dos seus traballadores. Vaia paradoxa!

Vexamos. Os traballadores de Google son programadores. Normalmente hackers no sentido de Himanen: xente apaixoada polo seu traballo (véxase senón algún dos métodos de reclutamento de novos enxeñeiros). Ben. Os programadores son xente creativa, é dicir, teñen que crear unha solución a un problema dado. Mais a creación non traballa de 8h a 15h. Non entende de horarios. Dahí, a especial relación dos hackers co traballo. O mellor xeito de que un programador saque partido das horas de traballo é que esté lúcido, relaxado. Sempre hai intres nos que te bloqueas cun algoritmo, ou cunha función... neses intres é preciso desconectar. Olvidarte. Relaxarte.

Así pois, podemos concluir dúas cousas ...

>> que Brin e Page tamén coñecen a Ética Hacker, a especial relación dos hackers co tempo. Poder ser ésta unha das claves do bo rendemento da empresa: que os directivos sexan á vez técnicos, que coñezan a lóxica interna dos seus traballadores.

>> que este modelo non é exportable a tódalas empresas ;)

Para rematar... unha curiosidade ... qué hai de certo no rumor de que Google ten un Plan-Para-Dominar-O-Mundo?

Brecht IV :: Tipos de homes

2006-03-04T00:27:00.000+01:00

Tamén obtida na WikiQuote...

Hay hombres que luchan un día y son buenos. Hay otros que luchan un año y son mejores. Hay quienes luchan muchos años, y son muy buenos. Pero los hay que luchan toda la vida, ésos son los imprescindibles.

Bertolt Brecht

Brecht III :: ¿Qué facer?

2006-03-04T00:07:00.000+01:00

Obtido da WikiQuote...

Primero vinieron a buscar a los comunistas: no hablé pues no era comunista. Después vinieron por los socialistas y sindicalistas. Tampoco hablé porque no era lo uno ni lo otro.

Vinieron entonces a por los judíos y yo no hablé porque no era judío. Finalmente, vinieron a por mí, y para ese momento, ya no quedaba nadie que pudiera hablar por mí.

1945, Martin Niemoeller (pastor protestante, 1892-1984)
Erróneamente atribuida a Brecht

Brecht II :: Loa de la duda

2006-03-04T00:02:00.000+01:00

Anaco dun poema maior de Brecht. Éste faime recordar que só se equivoca aquel que actúa.

[...]
Frente a los irreflexivos, que nunca dudan,
están los reflexivos, que nunca actúan.
No dudan para llegar a la decisión, sino
para eludirla. Las cabezas
sólo las utilizan para sacudirlas. Con aire grave
advierten contra el agua alos pasajeros de naves hundiéndose.
[...]
¿De qué le sirve poder dudar
a quien no puede decidirse?
Puede actuar equivocadamente
quien se contene con razones demasiado escasas,
pero quedará inactivo ante el peligro
quien necesite demasiadas.
[...]

Bertolt Brecht, Loa de la duda. 1932

Brecht I :: Catón de guerra alemán

2006-03-03T23:39:00.000+01:00

[...]
Los de arriba dicen: la paz y la guerra
son de naturaleza distinta.
Pero su paz y su guerra
son como viento y tormenta.
La guerra nace de su paz
como el hijo de la madre.
Tiene sus mismos rasgos terribles.
Su guerra mata
lo que sobrevive a su paz.
[...]

Bertolt Brecht, Catón de guerra alemán. 1937-1938

Infraestructuras de acceso

2006-02-27T16:35:00.000+01:00

A partir dun comentario ó artigo de O estilo da Web 2.0 refiro aquí as impresións que teño sobre as infraestructuras de acceso á rede.

Como moi ben dicía Fran.."Cando a maoir parte dos españois nin sequera teñen acceso a rede, falar de web 2.0 é case utópico"

Según a tan manida lei de Metcalfe: o valor dunha rede é igual ó cuadrado do número de usuarios do sistema. É dicir, o valor da rede reside na abundancia, reside en que cada vez sexamos máis os que estemos en disposición de conectarnos. Así pois, vemos con claridade que o primeiro paso para rachar coa fenda dixital, para chegar a ser unha sociedade da información é a conexión.

Un artigo de David de Ugarte ó respecto sintetiza ben as impresións de moitos dándolle forma: Redes públicas: ¿libertad de mercado o libertades cívicas?. Non me estenderei aquí no que moi ben defendeu David...

derecho al acceso, porque no debemos confundir derechos con servicios ni ciudadanos con consumidores.

O estilo da Web 2.0

2006-02-23T22:48:00.000+01:00

Nos tempos que corren as leis de Moore e Metcalfe quedáronse obsoletas. Aparecen novos termos por doquier e ás veces é complexo manterse ó día no léxico da tecnosfera.

Mais estes días acabo de comprender un deles en todo o seu apoxeo: a Web 2.0. Hai algún tempo que o coñezo, o uso e incluso poño algúns exemplos do que sería a Web 2.0, mais agora compréndoa (si se pode dicir algo tan pretencioso dun termo, claro está).

A Web 2.0 non se refire a un salto cualitativo nas tecnoloxías que subxacen na rede. É algo moito máis profundo, de filosofía, de estilo: proclama unha nova forma de producir, distribuir e consumir contidos para a web. Agora as tres etapas fanse de xeito distribuido, é dicir, entre todos. Non hai centros. Ten que ver máis cos bazares que coas catedrais, que diría Raymond.

Como moi ben dixo PJorge: "A Web 1.0 consúmese, a 2.0 úsase."

Os exemplos...

>> A MÚSICA. Na Web 1.0 baixamos a música de servidores tipo mp3.com (correxido: puxen mp3.com no lugar de Napster, que é un P2P), na 2.0 usamos clientes Peer To Peer tipo e-Mule, bitTorrent nos que ademáis de consumir (descargar pelis, música, ...) podemos producir (nós mesmos convertímonos en servidores, distribuimos o que posuímos).

>> A INFORMACIÓN. Na Web 1.0 as novas encontrábanse centralizadas en portais de grandes compañías tipo Terra. Na 2.0 usamos distintos canais de información distribuida onde ademáis de consumir info tamén a "creamos": blogs de confianza para ler (o noso propio para producir); sitios como Barrapunto, Chuza!, Arredemo, ...

Así pois, estamos ante un cambio no uso da web e no aproveitamento das súas ferramentas (por exemplo do tan manido RSS), aquelas que potencian a creación de redes sociais.

Agora ben.. ¿está este "novo" paradigma creando novos modelos de sociedade?

Os costes de formación

2006-02-20T19:42:00.000+01:00

Na IICISL falouse de diversos modelos de negocio para as empresas que traballan en torno ó software libre. Un dos máis comentados e obvios é a formación: aportar a formación necesaria para que os usuarios doutra empresa migren a un sistema libre sen problemas.

Mais a pregunta é ... ¿por qué? É dicir, ¿por qué o software propietario non ten eses costes de formación? Estaba niso cando recordei un artigo de David de Ugarte no que se mencionaba o seguinte...

El caso es que tenemos a una generación que no sólo utiliza software privativo sino que lo utiliza ilegalmente. Y no sólo no se plantea la necesidad de cambiar la ley, es que piensa que la ley es justa. El resultado hipócrita es el peor resultado. Porque… ¿dónde caen los costes?

Desde luego no en las grandes empresas de software privativo (ni en las multinacionales de la música). Durante mucho tiempo las empresas de software han mantenido una actitud sumamente hipócrita respecto a las copias ilegales hechas por individuos. No se puede decir que las fomentaran, pero las consentían. Para ellas era un negocio redondo. ¿Recordáis como se impuso el Word? Era símplemente el procesador de texto más fácil de copiar y encontrar gratis. Los trabajadores llegaban a las empresas, que en aquella época, empezaban a tirar las últimas máquinas de escribir, acostumbrados a usarlo. Es decir venían con la formación hecha. Las empresas -y Microsoft- ahorraban costes de formación que recaían sobre los usuarios… Microsoft nunca estuvo realmente interesado en el mercado doméstico para Office, sino en el de empresas, y una cierta tolerancia con la copia personal ilegal, era su mejor ariete para imponerse en ellas.

Así as cousas. Sen dúbida o futuro desexable será ese no cal non existan tales costes. Mais o futuro inmediato a corto e medio plazo asemella ser ben distinto.

As cinzas

2006-02-20T19:01:00.001+01:00

Gran viaxe. Pódese observar nas notas que deixamos despois dunha ...

O congreso non foi de todo como me esperaba. Un pouco frouxo. Demasiados ponentes e moi pouco tempo para cada un deles. Así, ós que realmente tiñan algo que dicir faltoulles tempo.

O curioso -como dicía Jordi- é que nun congreso de software libre, o ponente que nos roubou o corazón e nos mantivo en vilo fose un filósofo chamado Bustamante!

Mais a pesar do desconcerto inicial, non é tan extraño que fose así.

A pregunta da mesa de debate na que participaba era a seguinte ... ¿estanse a xerar novos modelos de sociedade?. Un envite -de por sí- non moi sinxelo de escorrentar.

Os ponentes respondérona con maior ou menor fortuna. Bustamante bordouno. Enlazando con boa man filosofía, economía e software libre conseguiu algo que moi poucos durante os 3 días conseguiron: que lle prestásemos atención con verdadeiro interese (entusiasmo nalgún caso). Non en vano no seu discurso podíanse entrever raíces ciberpunks con algunha que outra referencia a Himanen. Mais non só iso, of course.

De tódolos xeitos, sí conseguín aclarar certas dúbidas. Dúbidas que irei publicando de maneira periódica de agora en diante. E que moito me temo que encherán gran parte dos estantes deste bazar.

Málaga, regreso ó futuro

2006-02-10T00:12:00.000+01:00

Nuns días emprenderei unha longa viaxe: Vigo - Compostela - Madrid - Málaga. E volver. Espero todo saia como espero, polo momento... prometer, promete.

Mais tranquilos que non pasarei pola T4! Con moita pena quédome na T2. Parece ser que Spanair non meteu suficiente pasta para que a trasladaran, ou non quixo facelo. Sexa o que sexa non sairei na tele como un pasaxeiro máis dos que estes días entrevistan pola inauguración. Pensándoo mellor. Viva a T2!!

Os que aínda vos preguntades a qué vou... ben, só busco respostas a certas preguntas que me rondan. Con esta viaxe retomo temas que deixei hai uns meses aparcados, logo de comezar a ler o libro de Himanen: La ética Hacker y el espíritu del informacionalismo.

Xa vos contarei.

Fernando Trueba

2006-02-10T00:08:00.000+01:00

verbas sacadas do suplemento dominical do País, 29 de Xaneiro:

Mi teoría es que sólo existe una guerra real, declarada: la de las grandes corporaciones contra la gente, y lo demás son batallas
Fernando Trueba

De reformas

2006-01-27T18:36:00.000+01:00

Como todo bazar que se precie, éste tamén abre sen estar rematado de todo. Mais sen dúbida ésta é a nosa grandeza, que nunca estamos acabados ;)

Por iso, estos días/semanas estarei de probas, un montón de cousas están no aire: as categorías para almacenar os contidos, os fluxos do sitio para enlazalo, unha plantilla personalizada, enlazar coa tb recén estrenada páxina en Flickr buf! tantas cousas...

Non hai présa. Ós poucos iranse facendo.

Abre o bazar

2006-01-27T12:27:00.000+01:00

Abre o novo bazar. Pecha o vello. Agora "o bazar de nes 1.0" toma a iniciativa.

Costa pouco reconstruir bazares e moito levantar catedrais, son dous modelos de desenvolvemento opostos dos que trataremos de falar neste espazo.

Pode que os seus camiños se crucen, mais será profunda casualidade. O primeiro potencia o intercambio, a diversidade, o bricolaxe, a deconstrucción. O segundo ofrece un produto acabado, listo para o consumo.

Así pois, abre o bazar.